Za pośrednictwem tej książki — kolejnej w literackim dorobku ks. prof. Witolda Kaweckiego — udajemy się na peryferie Italii, zarówno w sensie geograficznym, jak i w znaczeniu dziedzictwa kulturowego. Tym razem autor odsłania przed nami nieco zapomniane skarby włoskiego malarstwa, rzeźby, architektury i muzyki. Podróży przez Sycylię, Bazylikatę, Apulię, Lacjum, Abruzję, Umbrię, Marche, Emilię-Romanię, Wenecję Euganejską, Piemont i Valle d’Aostę towarzyszą rozważania o naturze sztuki, duchowości, przyrodzie, kuchni, a także o tradycjach, obyczajach, języku i ludziach w mniej znanych zakątkach Półwyspu Apenińskiego. „Wyrazem jakości życia nie jest tylko to, co Włosi jedzą, ale także sposób, w jaki jedzą — z radością, celebrując spotkania przy stole. Kochają z pasją, nie stroniąc od kontaktu fizycznego: pocałunków, przytulania, komplementów kierowanych do bliźnich, nie tylko wobec ukochanej osoby. Pracują dużo, ale chętnie też odpoczywają. Potrafią cieszyć się życiem — bez laptopa czy telewizji — w samotności, w gronie rodzinnym lub wśród przyjaciół. Godzinami rozmawiają: na ulicy, w barze, na plaży, przy kościele, w najmniejszych zaułkach miejscowości, w których żyją. Ubierają się z klasą, wychodząc z założenia, że trzeba być eleganckim nawet dla samego siebie.
gloria24.pl