<p> <i>W cieniu zakwitających dziewcząt</i> to drugi tom quasi-autobiograficznego cyklu Marcela Prousta <i>W poszukiwaniu straconego czasu</i>, uznanego w powszechnej opinii krytyków za arcydzieło literatury. (Pierwsza część nosi tytuł <i>W stronę Swanna</i>). Piękno niektórych zdań tych powieści zapiera dech w piersiach. Zawdzięczamy to również niesłychanej maestrii tłumaczenia Tadeusza Boy’a-Żeleńskiego.</p><p> Proust przepięknie odmalowuje życie francuskiego mieszczaństwa w czasach tzw. <i>belle époque</i>. Zwraca uwagę na każdy detal, niuans. Wnikliwie i mądrze ukazuje też relacje międzyludzkie, tu również najważniejszy jest każdy detal, każdy niuans. Główny bohater wchodzi w wiek, gdy najważniejsze stają się dziewczęta….</p><p> W tej powieści jest mądrość i znajomość życia niezależna od epoki w jakiej się żyje. Czytając Prousta czerpiemy z bogactwa spostrzeżeń socjologicznych, filozoficznych i psychologicznych. Bogactwa, jakim obdarzać nas może tylko wielka literatura. </p><p> </p>
Legimi.pl