Trzynaście krzeseł

<p>Jack, zwabiony delikatnym światłem sączącym się zza zasłon w oknie na piętrze, zakrada się do tajemniczego opuszczonego domu. Kiedyś słyszał o tym domu dziwne rzeczy, zupełnie niestworzone, a jednak&hellip; Jack nie m&oacute;gł przestać myśleć o tym, co usłyszał i oto teraz stoi przed drzwiami, zza kt&oacute;rych dobiegają przyciszone głosy, i pr&oacute;buje się zdecydować, czy nacisnąć klamkę, czy uciec. W końcu ciekawość zwycięża &ndash; Jack jest ciekawskim chłopcem&hellip; Otwiera drzwi i odkrywa, że w jednym z pokoi przy dużym owalnym stole siedzi dwanaścioro os&oacute;b r&oacute;żnej płci, w r&oacute;żnym wieku i, jak się wkr&oacute;tce okaże, r&oacute;żnych profesji. Przed każdym stoi płonąca świeca. Chłopiec zostaje zaproszony do kręgu i nie bez wahania siada na u trzynastym krześle. Postanawia zobaczyć, co będzie działo się dalej. Rozgląda się uważnie w p&oacute;łmroku, upewniając się, że wie, gdzie znajdują się drzwi, w razie gdyby przyszło mu nagle uciekać. Grupie zebranych w pokoju os&oacute;b przewodzi niewysoki blady mężczyzna. Wywołuje on, niejako do odpowiedzi, każdą z zebranych os&oacute;b, a ta opowiada historię. Jedne historie przypominają ludowe podania, drugie stare legendy miejskie, a jeszcze inne są całkiem wsp&oacute;łczesne. Wszystkie jednak są opowieściami o duchach &ndash; opowieściami mrocznymi, niepokojącymi, złowrogimi, wywołującymi dreszcz przerażenia na plecach.</p> <p>Książka o wielostopniowym układzie fabularnym &ndash; jest opowieścią o opowieściach, z kt&oacute;rych część r&oacute;wnież ma budowę szkatułkową. To buduje mroczny nastr&oacute;j i sprawia, ze czytelnik zanurza się w kolejne warstwy historii, nie będąc pewnym, co one przyniosą. Wszystkie zawarte w książce utwory to tzw. scarry stories i campfire stories, czyli straszne historie do opowiadania sobie po zmierzchu odwołujące się do powszechnych lęk&oacute;w oraz do dobrze znanych dzieciom motyw&oacute;w, występujących w baśniach i innych utworach literackich: nawiedzony dom, zwierzęta-upiory, zmarły mszczący się za grobu, duch szukający swej własności, nadprzyrodzona pomoc słabszym i potępienie złych uczynk&oacute;w, kara za lekceważone przepowiednie, niemożność odwr&oacute;cenia kolei losu, kt&oacute;ry jest nam pisany itp.</p> <p>Czytelnikowi towarzyszy podczas lektury uczucie niepokoju, niepewności, trudnego do określenia lęku, kt&oacute;re jednak bardziej fascynuje niż przeraża.</p>

Legimi.pl