Wstęp. Struktura pracy. Nazwy własne a nazwy pospolite. Onomastyka jako nauka. Tradycja badań onomastycznych. Klasyfikacje onimów – ujęcie historyczne. Przedmiot i cel pracy. Założenia metodologiczne. Stan badań. Informacje o autorze i dziele. Reformacja jako czynnik sprawczy rozwoju języka. Sposoby identyfikowania osób i miejsc. Sposoby identyfikowania osób. Liczba członów.. 1.1. Nazwy jednoczłonowe. 1.2. Nazwy dwuczłonowe. 1.3. Nazwy trzy i więcejczłonowe. Semantyka członu dodatkowego. 2.1. Imię + urząd/ tytuł/ pełniona funkcja. 2.2. Imię + przydomek lub drugie imię. 2.3. Imię + nazwa miejscowa. 2.4. Imię + nazwa relacji rodzinnej Sposoby identyfikowania miejsc. Liczba członów.. 1.1. Nazwy jednoczłonowe. 1.2. Nazwy dwu i więcejczłonowe. Semantyka komponentów nominacji złożonych. III. Relacja pomiędzy nazwą oryginalną a nazwą tekstową. Nazwy osobowe. Nazwy przeniesione w postaci obcej Nazwy zaadaptowane do języka polskiego. Adaptacja graficzno-fonetyczna. 1.1. Pozycja nagłosowa. 1.1.2. Nagłosowa grupa chr-// kr-. 1.2. Pozycja śródgłosowa. 1.1.3. Obce i- przed samogłoską. 1.2.1. Zmiany w artykulacji samogłosek. 1.2.2. Udźwięcznienie i ubezdźwięcznienie spółgłosek. 1.2.3. Przegłos polski 1.2.4. Realizacja łacińskiej grupy -au-. 1.2.5. Geminacja i redukcja geminat Adaptacja fleksyjna. 2.1. Imiona męskie przystosowane do polskiej męskiej deklinacji twardotematowej 2.2.
poczytaj.pl