<p style="box-sizing: border-box; color: #1b1f14; font-family: Buenard, serif; font-size: 16px;" data-wahfont="16">Opowieść o życiu i poglądach jednego z liderów opozycji demokratycznej w czasach Peerelu złożona z fragmentów jego dziennika, wspomnień, listów, wystąpień, wywiadów i artykułów, również tekstów wcześniej niepublikowanych. Jan Józef Lipski trzeźwo obserwował polityczne, społeczne i kulturowe zjawiska, niezależnie od czasów potrafił je bezbłędnie nazywać. Konsekwentnie przeciwstawiał się kłamstwom komunizmu i diagnozował polskie słabości. Autobiografia odczytana z tysięcy zapisanych stron pokazuje nieugiętą postawę błyskotliwego człowieka, który wyprzedził swój czas.</p> <p style="box-sizing: border-box; color: #1b1f14; font-family: Buenard, serif; font-size: 16px;" data-wahfont="16">„Książka odsłania epokowy wymiar Jana Józefa Lipskiego, jedyny zresztą, w jakim się mieści. To jeden z tych najważniejszych, którzy dopominali się, by odrodzona w 1989 roku Rzeczpospolita była ufundowana na takich wartościach jak tolerancja, pluralizm w życiu politycznym, współczucie dla najsłabszych, nieporadnych, zagubionych w transformacji ustrojowej. I na… prawdzie historycznej o nas samych, o narodzie polskim i jego relacjach z sąsiadami, narodzie tak łatwo wpadającym w pułapkę zgubnej megalomanii”.<br style="box-sizing: border-box;" />Z wprowadzenia Bartosza Kaliskiego</p> <p style="box-sizing: border-box; color: #1b1f14; font-family: Buenard, serif; font-size: 16px;" data-wahfont="16">„Ojczyzna istnieje tylko wtedy, gdy istnieje też obczyzna; nie ma «swoich», gdy nie ma «obcych». Od stosunku do «obcych» bardziej niż od stosunku do «swoich» zależy kształt patriotyzmu”.<br style="box-sizing: border-box;" />Jan Józef Lipski w eseju <em style="box-sizing: border-box;">Dwie ojczyzny, dwa patriotyzmy</em>, Warszawa 1981</p> <p style="box-sizing: border-box; color: #1b1f14; font-family: Buenard, serif; font-size: 16px;" data-wahfont="16">„W 1953 roku zostałem po raz pierwszy usunięty z pracy, z przyczyn politycznych (AK), po raz drugi w roku 1960, po raz trzeci w 1982, siedząc w więzieniu. W więzieniach PRL znajdowałem się trzykrotnie. Czterokrotnie miałem karny zakaz druku, w sumie przez siedem lat byłem pozbawiony możliwości publikowania. Zatrzymywano mnie na 48 godzin 28 razy, szczególnie często, gdy jako współzałożyciel KOR-u niosłem pomoc represjonowanym w 1976 roku robotnikom Radomia”.<br style="box-sizing: border-box;" />Jan Józef Lipski w liście, Warszawa 24 kwietnia 1990</p>
Legimi.pl