<p>Afryka zafascynowała Ryszarda Kapuścińskiego. Poświęcił jej w całości książki <em>Gdyby cała Afryka </em>i <em>Jeszcze dzień życia</em>, album fotograficzny <em>Z Afryki </em>oraz liczne teksty w zbiorach reportaży; tam też znalazł scenerię dla swego najsłynniejszego utworu – <em>Cesarza</em>. Po 40 latach od pierwszej podróży do Ghany dokonał podsumowania swoich obserwacji i przeżyć. Wydany w 1998 r. <strong><em>Heban </em></strong>to zbiór szkiców o „jego” Afryce: o zachodzących w niej przemianach, począwszy od wczesnego okresu dekolonizacji po schyłek XX wieku, oraz o nadal nierozwiązanych problemach – wojnach i przewrotach, epidemiach i głodzie, nędzy i korupcji – widzianych poprzez życie mieszkańców kontynentu, których Kapuściński poznawał z bliska w czasie licznych reporterskich wędrówek.</p> <p><em> </em></p> <p><em>Rozpoznaję w </em><strong>Hebanie </strong><em>zapach Afryki… rytm Afryki… jej szalony klimat… Rozpoznaję samotność Afryki… <br /> To piękna i ważna książka. Może jest jakąś minicząsteczką spłaty długu, który ma wobec Afryki nieczułość naszego świata.<br /> </em>(Ewa Szumańska, „Rzeczpospolita”)</p> <p> </p>
Legimi.pl