<p style="box-sizing: inherit; border: 0px; font-size: 14px; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: #4b4f58; font-family: Manrope, sans-serif; background-color: #ffffff;"><em style="box-sizing: inherit;">Celem charakterologicznej psychoterapii jest przekroczenie problemów emocjonalnych, których matryce sięgają pierwszych miesięcy i lat życia, obejmują schematy myślenia, zachowania i procesy cielesne (postawa ciała, oddychanie). Wybitny psychoterapeuta kalifornijski dr </em><span style="box-sizing: inherit; font-weight: bold;"><em style="box-sizing: inherit;">Stephen Johnson poświęcił cykl książek prezentacji metod pracy nad ograniczeniami charakterologicznymi, uwarunkowanymi przez urazy kolejnych faz rozwoju małego dziecka.</em></span><em style="box-sizing: inherit;"> Żaden znany mi psychoterapeuta nie zdecydował się dotąd tak dalece „odkryć karty” i opisać krok po kroku kulisy psychoanalitycznego procesu nie szczędząc danych odnoszących się do możliwych błędów i problemów psychoterapeuty. Autor czerpie z teorii relacji z obiektem, pokazując jak twórczo ją integrować z analizą charakteru zapoczątkowaną przez Reicha, metodami pracy z ciałem, Gestalt, terapii Ericksonowskiej i behavioralnej.</em></p> <p style="box-sizing: inherit; border: 0px; font-size: 14px; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: #4b4f58; font-family: Manrope, sans-serif; background-color: #ffffff;"><span style="box-sizing: inherit; font-weight: bold;">Jacek Santorski</span></p> <p style="box-sizing: inherit; border: 0px; font-size: 14px; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; color: #4b4f58; font-family: Manrope, sans-serif; background-color: #ffffff;">„<span style="box-sizing: inherit; font-weight: bold;">Sztuka postmodernistyczna</span>, stanowiąc integrację czy kombinację form bardziej klasycznych i form modernistycznych, łączy ze sobą elementy w sposób często eksperymentalny, a nawet humorystyczny. Nieprzypadkowo więc, chociaż z pewnym opóźnieniem, także psychoterapia weszła w okres otwartości i integracji. <span style="box-sizing: inherit; font-weight: bold;">Nadszedł czas, w którym terapeuci uprawiający tę improwizacyjną formę </span><span style="box-sizing: inherit; font-weight: bold;">sztuki,</span> opartą na solidnych zasadach psychologicznych, opowiadają się za prawdziwie artystycznym statusem swej pracy. Ta książka podejmuje problematykę indywiduacji. Każdy psychoterapeuta musi w sposób rzeczywisty przejść przez ten proces, tak aby ostatecznie znaleźć własną indywidualność, różną od swoich nauczycieli i mistrzów. Oznacza to: dorosnąć, opuścić dom i poznać resztę świata.” (fragment tekstu)</p>
Legimi.pl