O znakomitych mężach czyli co pisarze wczesnochrześcijańscy pisali o pisarzach wczesnochrześcijański

<p>Tytuł tego tomu może wydawać się dziwny. Z jednej strony termin &bdquo;znakomity mąż&rdquo;, z drugiej strony historia literatury chrześcijańskiej. Taka jednak jest treść książki: &bdquo;znakomici mężowie&rdquo;, jej bohaterowie, to gł&oacute;wnie pisarze wczesnochrześcijańscy, tak jak ich widzieli inni pisarze wczesnochrześcijańscy Zachodu i Wschodu (fragment <em>Przedmowy</em>).</p> <p>Specyficznym gatunkiem literatury patrystycznej są katalogi pisarzy zatytułowane <em>de viris illustribus</em> (o znakomitych mężach) lub podobnie. Przedstawiamy grupę tych pisarzy, kt&oacute;rzy niejako mimochodem, spisali pierwsze podręczniki patrologii pisząc o &bdquo;znakomitych mężach&rdquo;, czyli gł&oacute;wnie o pisarzach chrześcijańskich, czasami znanych osobiście lub z lektur dzieł, a czasami tylko z drugiej ręki, tak jak ich postrzegali. Korzystali oni, świadomie czy nieświadomie, z tradycji greckiej biografii perypatetyckiej poprzez łacińskiego pisarza Swetoniusza i w jakiś spos&oacute;b także przez Cycerona, kt&oacute;ry w <em>Brutusie</em> zamieścił katalog sławnych orator&oacute;w. Takie biografie tworzyli perypatetycy, a potem wymienieni pisarze łacińscy, kt&oacute;rych &ndash; jak sam się chwali &ndash; naśladuje Hieronim, pierwszy autor <em>de viris</em> chrześcijańskich; jego zaś naśladują inni, a więc: Gennadiusz w V w. w Galii, Izydor z Sewilli i Ildefons z Toledo, obydwaj w wieku VII w Hiszpanii; ich z kolei naśladują z odpowiednimi, oczywiście, modyfikacjami, inni pisarze w średniowieczu, renesansie i czasach nowożytnych.</p> <p><strong>O autorach</strong></p> <p><strong>Św. Hieronim ze Strydonu</strong> (331/347 &ndash; 420) &ndash; doktor Kościoła, egzegeta, polemista, autor cennych List&oacute;w. Tłumacz Pisma Świętego z hebrajskiego i greckiego na łacinę (Wulgata).</p> <p><strong>Gennadiusz z Marsylii</strong> (zm. ok. 500) &ndash; kapłan, teolog i historyk. Kontynuował dzieło św. Hieronima O sławnych mężach. Autor dzieł teologicznych i prawnych.</p> <p><strong>Św. Izydor z Sewilli</strong> (ok. 560&ndash;636) &ndash; święty, doktor Kościoła. Około 619 roku został arcybiskupem Sewilli. Zasłynął z reform Kościoła na P&oacute;łwyspie Iberyjskim, był doradcą kilku kr&oacute;l&oacute;w wizygockich, wykazał się dobroczynnością wobec biednych, wspierał klasztory. Autor Etymologii; &ndash; pierwszej encyklopedii chrześcijańskiej. Wsp&oacute;łcześnie patron internetu.</p> <p><strong>Św. Ildefons z Toledo</strong> (607&ndash; 667) &ndash; święty, ojciec Kościoła, opat klasztoru w Agala. Od roku 657 arcybiskup Toledo. Wybitny teolog Hiszpanii wizygockiej, autor pierwszego traktatu maryjnego na Zachodzie.</p> <p><strong>Ebedjesu</strong> &ndash; właściwie Abdiszo bar Bericha (zm. 1318) &ndash; metropolita Nisibis w Syrii. Teolog i kanonista, ostatni z wielkich pisarzy nestoriańskich piszących w języku syryjskim.</p>

Legimi.pl