<p> Nie minęło sześć lat od rozpoczęcia się burzliwych przemian społeczno-politycznych, określanych jako Arabska Wiosna Ludów, a Bliski Wschód i Afryka Północna zmieniły się nie do poznania. Tylko kilka państw pozostało względnie niewzruszonych – Algieria i Maroko w Afryce Północnej oraz Katar, Oman i Zjednoczone Emiraty Arabskie na Półwyspie Arabskim. W pozostałych doszło do zasadniczych przeobrażeń i – jakkolwiek je oceniać – w zdecydowanej większości na gorsze.</p> <p> Arabska Wiosna nie przyniosła wprawdzie spełnienia postulatów politycznych i gospodarczych, ale pozostawiła po sobie spuściznę określonych postaw, idei i wytworów kultury. I to właśnie o tych świadectwach Arabskiej Wiosny traktuje niniejsza książka. Nie stanowi ona encyklopedycznego przeglądu wszystkich państw Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, ale raczej zbiór różnych ujęć i tematów, których wspólnym mianownikiem są przemiany kulturowe, jakie zaszły w regionie podczas Arabskiej Wiosny Ludów.</p> <p> Ze „Wstępu”, Katarzyna Górak-Sosnowska</p> <p> <em>„Kultura okazuje się równie podatna na wydarzenia polityczne, jak sama polityka.” </em></p> <p> prof. Marek Dziekan</p> <p> <em>„Książka porusza arcyciekawe dla polskiego czytelnika zagadnienie rewolucji, wpływających na współczesną tożsamość społeczeństw.”</em></p> <p> prof. Wiesław Godzic</p>
Legimi.pl
eBay
<p> Z jednej strony kolonializm, głód, konflikty plemienne, epidemie i klęski naturalne, krzywdy wyrządzone przez białego człowieka. Z drugiej – safari, nieskażona natura, piękno krajobrazu i wieczne lato. Tyle stereotypy. A jaka Afryka jest naprawdę? Tego próbuje się dowiedzieć Dariusz Rosiak, który – na szczęście dla czytelnika – zawsze chodzi własnymi drogami i zawsze zadaje wnikliwe pytania. Dzięki temu jego Afryka jest inna, ale nadal piękna i fascynująca.</p> <p> „Gdyby poszukać wszystkich odmian życia, bez wygodnych kompromisów i honorowania tabu, bez zgody na polityczną poprawność i oportunizm? Może udałoby się nam dowiedzieć czegoś więcej o kontynencie, wobec którego zwykle stosujemy tylko trzy wygodne podejścia: łatwo nam jest użalać się nad Afryką, jeszcze łatwiej ją czcić, a najłatwiej nad nią dominować. To są najbardziej popularne metody oswojenia kontynentu, który dla niektórych białych jest wyrzutem sumienia, dla innych – choćby dla nas, Polaków – coraz częściej odskocznią od normalnego, nudnego, niespełnionego życia. Cechą wspólną tych strategii jest fakt, że w ich centrum stawiamy nie Afrykę i Afrykanów, ale siebie” – pisze Dariusz Rosiak we wstępie.</p> <p> "Nie czytałem książki o Afryce, która byłaby tak bliska prawdy jak zbiór reportaży Rosiaka. Mają wszelkie zalety: nie są oparte na z góry przyjętych ideach, choćby najbardziej „słusznych i właściwych”, nie urodziły się przy biurku żadnego gabinetu, nie udowadniają żadnych teorii, nie wypływają z narzuconej – choćby nieświadomie – „fabuły”." Wojciech Albiński, „Rzeczpospolita”</p>
Legimi.pl
eBay
<p> Malaria szepcze do mnie czule, lód w mojej głowie zaraz rozsadzi mózg, czuję jak tyka niewidzialny zegar uzbrojonej bomby. Krwi!!!</p> <p> Korespondenci wojenni - akolici obłąkanego, żądnego krwi boga, zwanego opinią publiczną.</p> <p> Jego kaprys rzuca ich poza śmierć, czas i zaświaty. Wprost do prywatnej piwnicy Pana Boga, by odkryć krainę Pana Kałasznikowa. Ale i on jest tu tylko sługą.</p> <p> Afryka to prastary kontynent. Duchy, przodkowie, demony, orisza. Wszyscy tu są. I skądś muszą czerpać energię, by żyć.</p> <p> To jeszcze szaleństwo, czy już opętanie?</p> <p> <strong>Czerń</strong> jest pierwszą z czterech minipowieści, składających się na cykl "<strong>Upiór Południa</strong>". Wspólnym i przewodnim motywem tych zapisków znad krawędzi światów jest... upał.</p>
Legimi.pl
For sale is 1 of each authentic Zimbabwe notes: 1 billion, 5 billion, 10 billion, 20 billion, and 50 billion. These bills will be randomly selected and will be in circulated condition. They may have noticeable fold marks, dirt residue on the sides, small tears at the edges (very unlikely) and other normal conditions that result from being in circulation. None of the bills will be significantly damaged or worn out from circulation. Per the pictures, I have confirmed these banknotes to be authentic under UV light and a light table. You can learn more about confirming the authenticity of banknotes by scrolling further down. Serial numbers on these bills will be different from those in the pictures. If you have any questions, feel free to ask.
eBay
<blockquote> <blockquote>Przewodniko-ranking tom II.</blockquote> <blockquote>Opowieści ze wszystkich kontytentów. Książka nagrodzona przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Podróżników „Globtrotrer”. Zawiera dogłębnie przemyślany ranking krajów i kategorii oraz subiektywną ocenę gwiazdkową. Wszystko po to, żeby nie pomylić się, gdy przychodzi do decydowania, czy Oman to dobre miejsce dla samotnie podróżujących kobiet, a Antarktyda nadaje się na podróż rodzinną z trójką dzieci.</blockquote> <blockquote>Tom II jest kontynuacją tomu I – zawiera informacje o kolejnych 36 krajach, miastach i obiektach turystycznych.</blockquote> <blockquote>***</blockquote> <blockquote>„Jadę sobie do Tczewa i czytam pamiętniko-ranking »Jechać, nie jechać?« autorstwa Pablo. Cudowne skojarzenia opisu szczepienia świń z Mauritiusem oraz Wietnamu z pewnym PGR-em. Książka dowcipna i wielowątkowa z umiejętnym zaznaczeniem roli alkoholu w zwiedzaniu świata”.</blockquote> <blockquote>Anna Popek – dziennikarka</blockquote> <blockquote>***</blockquote> <blockquote>„Dzięki »Jechać, nie jechać?« nabrałam apetytu na podróże. Świetnie skonstruowany ranking i ocena pomagają w wyborze miejsca podróży”.</blockquote> <blockquote>Aleksandra Ciejek – aktorka</blockquote> <blockquote>***</blockquote> <blockquote>„Gdyby to był przewodnik, to wspomnienie o pijanym, szalonym i agresywnym operatorze ratraka, usiłującym rozsmarować całą rodzinę na austriackim stoku, byłoby jeszcze na miejscu. Ale sceny z kastracji stukilowych wieprzków lub działań lekko wstawionej fińskiej weterynarki by się nie zmieściły. »Jechać, nie jechać?« to nie przewodnik, nie pamiętniko-ranking po 36 krajach, jak możemy się dowiedzieć z okładki. To po prostu świetna książka”.</blockquote> <blockquote>Tomasz Marek Brzozowski – Polska The Times</blockquote> <blockquote>***</blockquote> <blockquote>„Planujesz wakacje? W wyborze odpowiedniego miejsca może pomóc ranking Pabla, autora książki »Jechać, nie jechać?«. Zaczął podróżować jako lekarz weterynarii jeszcze w czasach komuny. Nie dostał paszportu, więc poznawanie świata rozpoczął od Związku Radzieckiego. Gdy czasy się zmieniły, odwiedził ponad 140 krajów. Był m.in. w Korei Północnej czy Mali, jachtem płynął przez Pacyfik, zwiedził archipelag Markizy. Ostatnio fascynuje go Afryka Zachodnia, jej duchowość i obrzędy”.</blockquote> <blockquote>Jakub Porada, Małgorzata Główka – „Pokaż nam świat”, TVN BiS</blockquote> </blockquote>
Legimi.pl
eBay
<div class="product-lead" style="box-sizing: border-box; font-weight: bold; font-family: 'Open Sans', sans-serif; font-size: 14px;">Afryka oglądana z perspektywy nieśpiesznego podróżnika, przemierzającego rozliczne kraje i niezmierzone przestrzenie. Chłonącego obrazy, poznającego obrzędy, zwyczaje, religie i mity. A przede wszystkim chcącego zrozumieć drugiego człowieka. Część 2. antologii tekstów z kwartalnika „Kontynenty”.</div> <div class="product-description" style="box-sizing: border-box; margin: 17px 0px; font-family: 'Open Sans', sans-serif; font-size: 14px;"> <p style="box-sizing: border-box;">„W tej książce zebraliśmy opowieści o Afryce oglądanej z perspektywy podróżnika – nieśpiesznego przechodnia. Przemierzającego uważnie rozliczne kraje i niezmierzone przestrzenie. Chłonącego obrazy, poznającego dzieje, zwyczaje, religie, mity, obrzędy. A przede wszystkim chcącego zrozumieć drugiego człowieka.<br style="box-sizing: border-box;" />Reportaże, proza literacka, eseje, relacje z podróży znanych polskich – współczesnych – autorów. Wszystkie były publikowane w „Kontynentach” w latach 2012–2017. A kryterium ich doboru? Proste, jak to w „Kontynentach”: liczy się opowieść.<br style="box-sizing: border-box;" />Zatem:<br style="box-sizing: border-box;" />Tu opowiada się o Afryce” – redaktor naczelny „Kontynentów”, Dariusz Fedor<br style="box-sizing: border-box;" /><br style="box-sizing: border-box;" />Spis treści:<br style="box-sizing: border-box;" />1. Marcin Jamkowski // Egipt – Samaen, egzorcysta Koptów<br style="box-sizing: border-box;" />2. Wojciech Jagielski // Kongo – Chciałem płynąć Kongiem w dół<br style="box-sizing: border-box;" />3. Marcin Kydryński // Liberia – Z umiłowania wolności<br style="box-sizing: border-box;" />4. Piotr Lipiński // Etiopia – Czemu, Etiopio, skrywasz Arkę Przymierza?<br style="box-sizing: border-box;" />5. Marcin Kydryński // Burkina Faso – Ścieżki wiary<br style="box-sizing: border-box;" />6. Aleksandra i Jacek Pawliccy // Namibia – Himba<br style="box-sizing: border-box;" />7. Krzysztof Środa // Maroko, czyli o delikatności<br style="box-sizing: border-box;" />8. Bartek Sabela // Sahara Zachodnia. El Aaiun<br style="box-sizing: border-box;" />9. Marek Pernal // Etiopia - Harar, sezon w piekle<br style="box-sizing: border-box;" />10. Artur Gutowski // Tanzania – Czarni biali<br style="box-sizing: border-box;" />11. Anna Arno // Maroko – Marznę w Maroku<br style="box-sizing: border-box;" />12. Iza Klementowska // Mozambik – Dokąd, Portuguesa?<br style="box-sizing: border-box;" />13. Marek Pernal // Wyspy Zielonego Przylądka – Sal. Tropem atrakcji<br style="box-sizing: border-box;" />14. Wojciech Jagielski // Burkina Faso – Ballada o dobrym szeryfie<br style="box-sizing: border-box;" ...
Legimi.pl
eBay
<p style="text-align: justify;"> Kiedy słyszymy o misjach na Czarnym Lądzie, mamy przed oczami głównie dobroczynną działalność białych ludzi, którzy biednym mieszkańcom Afryki niosą światło cywilizacji. Bieda w tych krajach, które przecież posiadają takie bogactwa naturalne jak ropę naftową i diamenty, w pierwszym odruchu wiązana jest z niezaradnością i brakiem wykształcenia jej mieszkańców. Wszyscy słyszeliśmy też o kłopotach Afrykańczyków z dostępem do wody, gdy tymczasem Afryka posiada wielkie zasoby wody gruntowej. <strong>Jak to możliwe, że kontynent z takim bogactwem boryka się z biedą, głodem i brakiem wszystkiego?</strong></p> <p style="text-align: justify;"> <strong>Trochę światła na te paradoksy rzuca EKG Serca Afryki – kolejna książka br. Roberta Wieczorka OFMCap, który misjom w Afryce oddał już ponad dwadzieścia lat swego życia. </strong>Problemy Afryki rozpoczęły się z chwilą, kiedy biały człowiek postawił swoją stopę na Czarnym Lądzie. Trwająca od początku XV wieku era europejskiej ekspansji stopniowo doprowadziła do upadku tamtejszych cywilizacji, rozpadu rodzin, wykorzenienia. Bo czarnym złotem okazała się nie tylko ropa, ale i Afrykańczycy, którzy stawali się niewolnikami. Współcześnie trwające rebelie i konflikty zbrojne mają swoje korzenie w drapieżnej kolonizacji, bo wpływy i drenujące kontynent interesy obcych państw nadal trwają.</p> <p style="text-align: justify;"> Afryka ma swoje piękne legendy o ludziach, którzy pokojowo próbowali przeciwstawić się agresji najeźdźców. Ma też ludzi, którzy doświadczyli zła z ręki białego człowieka, a mimo to podejmują próby budowania jedności. Taką ekspiacyjną rolę pełnią też biali misjonarze – nie kojarzą się Afrykańczykom zbyt dobrze, bo doświadczenie poprzednich pokoleń pokazuje, że biały człowiek przychodzi tylko po to, żeby niszczyć. Misje starają się zmienić ten negatywny obraz.</p> <p style="text-align: justify;"> Odpowiedzialność za zło popełnione przez Europejczyków spoczywa jakoś na nas wszystkich – Europa budowała swój dobrobyt na bogactwach Afryki. Aby to zrozumieć, dobrze jest zrobić pierwszy krok i popatrzeć na trudności naszych afrykańskich braci oczami misjonarza, który w drobnych rzeczach, wśród ludzi, do których został posłany, próbuje leczyć rany zadane Sercu Afryki. Może gdy poznamy lepiej ich historię i to, z czym się zmagają, poruszy to nasze serca do większej hojności wobec nich. Bo pomoc Afryce to nasza powinność, nasze zadośćuczynienie.</p> <p style="text-align: justify;"> <em>Centralna Afryka jest jak stara kobieta – stwierdził genialnie pewien młody globtroter zawiedziony dziadostwem, jakie znalazł w Bangi – trzeba ją albo kochać mimo wszystko, albo porzucić. Ja wybrałem tę pierwszą opcję.</em></p> <p style="text-align: justify;"> <em>Jeśli twoja percepcja ogranicza się maksymalnie do długości newsa, to zostaw tę książkę – nie nadaje się dla ciebie. Do opowieści o Afryce trzeba się rozsiąść i, jak to drzewiej bywało, dać się ponieść bajani...
Legimi.pl
eBay
<p> <span>Wielka afrykańska podróż Paula Theroux sprzed kilkunastu lat zaowocowała doskonałym <i>"Safari mrocznej gwiazdy. Lądem z Kairu do Kapsztadu</i>". Dziesięć lat później pisarz wraca na swój ukochany kontynent, żeby przekonać się, jak bardzo oboje – on i Afryka – w tym czasie się zmienili.</span></p> <p> Theroux tym razem rozpoczyna swoją samotną podróż w Kapsztadzie, potem rusza na północ przez RPA, Namibię, do Angoli, przemierzając świat wymazany z przewodników turystycznych. Po czterech tysiącach kilometrów zachwytów i rozczarowań pyta nagle z rozbrajającą szczerością: co ja tutaj robię?</p> <p> <span>Żywy, zabawny, sugestywny i bardzo osobisty <i>"Ostatni pociąg do Zona Verde. Lądem z Kapsztadu do Angoli</i>" to końcowy rozdział afrykańskiej przygody pisarza, który dzięki swoim przenikliwym obserwacjom i przepięknej prozie przybliża świat kolejnym już pokoleniom czytelników na całym świecie.</span></p>
Legimi.pl
Das Weidenbündel ist ein echter Hingucker und eine wunderschöne Dekoration im Innen- und Außenbereich. Die naturbelassenen Weidenzweige werden in Handarbeit zu standfesten Bündeln gebunden und lassen sich wunderbar miteianander kombinieren.
eBay
<p> <em>Ekwatoria </em>(2009) to kolejna książka Patricka Deville’a łącząca cechy zapisków z podróży, powieści autobiograficznej i eseju historycznego. Tym razem celem wyprawy francuskiego pisarza jest Afryka Równikowa, a inspiracją — wydarzenia z 2006 roku, kiedy szykowano się do uroczystych przenosin zwłok Pierre’a Savorgnana de Brazza (1852–1905) z Algieru do Brazzaville w Kongu, gdzie wzniesiono mauzoleum na jego cześć. Ta decyzja budziła ogromne kontrowersje, bo choć Brazza był przeciwnikiem kolonializmu i jeszcze za życia zyskał przydomek Ojca Niewolników, to jednak powszechna jest też opinia, że jego wyprawa otworzyła drogę do francuskiej kolonizacji Afryki. Deville rusza zatem szlakiem sławnego podróżnika, jednocześnie poznaje niezwykle skomplikowane dzieje regionu od drugiej połowy XIX wieku aż po początek obecnego stulecia. Przed oczyma czytelników przeciąga cała parada afrykańskich przywódców politycznych i wojskowych – „bohaterów, zdrajców i niezdecydowanych”, a wśród nich Tippu Tip, który pływał po rzece Kongo w tym samym czasie co Brazza, choć nigdy się z nim nie spotkał. Ten urodzony na Zanzibarze czarnoskóry kupiec i awanturnik zbija wielki majątek na handlu kością słoniową i niewolnikami. Bezwzględny, żądny władzy i bogactwa, jest zaprzeczeniem szlachetnego Brazzy. Obaj jednak ci mężczyźni u schyłku życia poznają gorzki smak rozczarowania.</p>
Legimi.pl
Rückerstattung als Geld zurück.
eBay