Lata 30. XX wieku to dla krakowskich studiów afrykanistycznych okres przełomowy, w którym rozwijające się zainteresowanie Afryką zaowocuje pierwszymi niezależnymi projektami badawczymi realizowanymi w terenie - na kontynencie afrykańskim. Najlepszym przykładem są badania prowadzone przez Romana Stopę (1895-1995), uważanego za ojca polskiego językoznawstwa afrykańskiego, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, światowej sławy eksperta od języków mlaskowych (click languages). W 1935 roku przez kilka miesięcy Roman Stopa prowadził badania językoznawcze na obszarze dzisiejszych Namibii i Botswany wśród ich rdzennych mieszkańców: San i Khoikhoi, przy okazji których zebrał również pokaźny materiał etnograficzny dotyczący kultury ludów San. Dziś te unikalne zbiory znajdują się w krakowskim Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli. Dorobek profesora Romana Stopy stanowi nie tylko ważną część polskich badań afrykanistycznych, ale zajmuje również ważne miejsce w światowej afrykanistyce. Niestety dziś, ponad 20 lat po jego śmierci, w Polsce jest on praktycznie zapomniany. O wiele bardziej ceni i pamięta się Romana Stopę poza granicami kraju.
poczytaj.pl
Najbardziej znana powieść Władysława Reymonta, epopeja chłopska, ukazująca polską wieś na przełomie XIX i XX wieku. Autor portretuje cały rok pracy na roli, wprowadzając czytelnika w świat wiejskiego folkloru.Życie mieszkańców Lipiec toczy się w zgodzie z rytmem pór roku, wpisanych w nie tradycji, obrzędów oraz codziennych obowiązków. Akcja koncentruje się wokół rodziny Borynów i związanej z nimi młodej dziewczyny Jagny. Wszyscy bohaterowie "Chłopów" to ludzie z krwi i kości, obdarzeni namiętnym temperamentem i targani gwałtownymi uczuciami, co rodzi wiele konfliktów i dramatycznych wydarzeń.Powieść powstawała w latach 1901-1908 i pierwotnie publikowana była na łamach "Tygodnika Ilustrowanego". Nagrodzona Noblem w 1924 roku doczekała się adaptacji filmowej i serialu.
poczytaj.pl
Nowy minialbum w serii Malarstwo prezentuje dorobek artystyczny Witolda Wojtkiewicza, wybitnego malarza, rysownika i grafika okresu Młodej Polski, przedstawiciela symbolizmu i wczesnego ekspresjonizmu, uznawanego tez za prekursora surrealizmu. Jako malarz Wojtkiewicz wykształcił niezwykle oryginalny liryczny, symboliczny, fantastyczny, przesycony melancholią, ale też ironią styl, najlepiej widoczny w cyklach malarskich takich jak: Z dziecięcych póz, Szkice tragikomiczne czy Ceremonie. Jego twórczością zachwycił się m.in. André Gide, który w 1907 r. zorganizował wystawę prac Wojtkiewicza w Paryżu. Za najoryginalniejszego polskiego malarza XX w. uważał go Tadeusz Kantor. Książka zawiera blisko sześćdziesiąt najsłynniejszych prac artysty, a także wstęp o twórczości artysty autorstwa Stefani Krzysztofowicz-Kozakowskiej.
poczytaj.pl
Trudno dziś wyobrazić sobie Warszawę bez metra. A jednak od pomysłu do realizacji minęły długie lata. W końcu jednak możemy z niego korzystać i cieszyć się szybką podróżą bez stania w korkach. By lepiej poznać historię powstania metra i z bliska przyjrzeć się rozwojowi myśli inżynieryjnej w dziedzinie komunikacji miejskiej, sięgnijmy po książkę Metro w Polsce. To opowieść o stu latach planowania i budowy metra w Warszawie: począwszy od lat 20. XX wieku, poprzez czas odbudowy miasta ze zniszczeń wojennych, przerwanej i zaniechanej budowy metra głębokiego, po wybudowaną I linię i częściowo już funkcjonującą II linię. Omówione zostały również zagadnienia dotyczące konstrukcji i architektury, taboru oraz finansowania metra w Warszawie. A jak system metra działał w innych państwach na świecie, w tym w Chinach Czy w innych miastach w Polsce też planowano takie rozwiązania Odpowiedź na te pytania znajdziemy na kartach tej książki. Autor o metrze wie chyba wszystko, nie tylko towarzyszył budowie I i II linii metra w Warszawie, ale był uczestnikiem procesu powstawania tej inwestycji. Dzięki temu przedstawił sprawy nieznane ogółowi oraz sięgnął po unikalne dokumenty, zdjęcia oraz schematy z własnego archiwum.
poczytaj.pl
Jan Cybis był nie tylko malarzem, ale również rysownikiem, pedagogiem i publicystą. To czołowy reprezentant polskiego nurtu koloryzmu w malarstwie, nazywanego także kapizmem. Cybis, pod wpływem twórczości Cézanne a i równie często jak francuski mistrz, malował niebywałej urody pejzaże oraz wielobarwne martwe natury. Cenił także portrety, a jego niepowtarzalny styl malarski jest rozpoznawalny na pierwszy rzut oka. Artysta prace wystawiał m.in. w Brukseli, Chicago, Nowym Jorku, Paryżu czy Wenecji. Dziś jego twórczość zalicza się najważniejszych osiągnieć polskiego malarstwa XX wieku.
poczytaj.pl
Niezwykły portret jednej z najwybitniejszych polskich projektantek sztuki użytkowej Hanna Lachert słynie głównie jako autorka projektu tapicerowanego krzesła Muszla z charakterystycznym guzikiem i kwadratowego stolika z zaokrąglonymi narożami i z czarną szklaną płytą umieszczoną na drewnianym blacie, które należą dziś do klasyki wzornictwa lat 50. XX wieku. Chociaż należy do czołowych powojennych projektantek mebli dla Spółdzielni Artystów Ład, projektowała nie tylko sprzęty, lecz także setki wnętrz - mieszkań, sklepów, kawiarni, hoteli, przychodni. Pomiędzy zleceniami dla Ładu i Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Sztuk Plastycznych tworzyła własne projekty, które sprzedawała w Desie: lampy, meble o metalowych konstrukcjach, a także biżuterię z dość zaskakujących materiałów. Poza tym bawiła się, podróżowała po świecie, szusowała na nartach, wygłupiała się na balach, rozwiodła się, by wyjść za mąż za miłość swojego życia, i wędrowała po górach, czym zyskała sobie w rodzinie przydomek Powierucha. Na podstawie dokumentów archiwalnych, a także rozmów z samą Lachert Katarzyna Jasiołek stworzyła kompletną biografię jednej z najważniejszych polskich projektantek ubiegłego wieku na tle powojennej historii polskiego wzornictwa użytkowego i architektury wnętrz, a także zmian społecznych. Ta książka to hołd dla zmarłej w 2021 roku Lachert, której projekty mebli są dziś ikonami designu.
poczytaj.pl
Tom pod redakcją Agnieszki Trześniowskiej-Nowaki Dariusza Piechoty jest wyrazem rozszerzenia grup badaczy seriali telewizyjnych o osoby w swojej pracy sytuujące się w pewnej odległości od television studies, a jednak podejmujące próby dania wyrazu swojej fascynacji kolejną falą seriali. Jak wskazuje tytuł monografii Powieści realistycznej życie po życiu. O fenomenie współczesnych seriali - redaktorzy oraz poszczególni autorzy tekstów spojrzeli na seriale telewizyjne końca XX i początku XXI wieku w perspektywie długiego trwania, zestawiając je z innym ważnym dla rozwoju nowoczesnych społeczeństw fenomenem rozkwitłą ponad sto lat wcześniej powieścią realistyczną. Nacisk na kategorię mimesis pozwolił uwypuklić powiązania i odniesienia do kwestii społecznych, szczególnie silnie eksploatowane w serialach nowej generacji. W kolejnych artykułach wybrzmiewa też chęć odniesienia i sproblematyzowania konwencji gatunkowych, strukturujących poszczególne serialowe wypowiedzi. W przypadku tego tomu podkreślić też należy (w większości przypadków) osadzenie perspektywy snutej refleksji mamy do czynienia z polskimi badaniami. Skutkuje to konsekwentnym pozostawaniem w obszarze teoretycznoliterackich odniesień oraz (przeważnie) zdystansowaniem względem ustaleń teorii krytycznych. dr hab. Elżbieta Durys, prof.
poczytaj.pl
Nasz dramat erotyczny to teksty napisane przez Gombrowicza po hiszpańsku w latach pięćdziesiątych XX wieku, znalezione przez Ritę Gombrowicz, które miały pomóc autorowi przetrwać w Argentynie.Gombrowicz, ukryty pod pseudonimem Jorge Alejandro, rozpatruje kwestie erotyczne Argentyńczyków z punktu widzenia Europejczyka. Co chciał powiedzieć nam o szczerości i pozorach, o wielkiej miłości i masce erotyzmu, niewoli urody i ucieczce przed życiem, o duchu męskości i kobiecości, czy wreszcie o latynoamerykańskim temperamencie Jak odbieramy te teksty po latach Okazuje się, że obserwacje Gombrowicza nie straciły wiele na aktualności i wręcz nie sposób oprzeć się urokowi jego celnych, nieraz złośliwych spostrzeżeń i ocen, wyrażanych w sposób żartobliwy, ale też w tonacji serio.
poczytaj.pl