<p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; color: #666666; font-family: 'Open Sans', sans-serif; font-size: 13px; background-color: #ffffff;">Trzy statki, trzy katastrofy, czterdzieści cztery ofiary. Na przestrzeni zaledwie trzech lat (1983-1986) zatonęły „Zdrojowce” Polskich Linii Oceanicznych w Gdyni. Na podstawie rozmów ze świadkami, ocalałymi członkami załóg, rodzinami ofiar, biegłymi i ekspertami autor odtwarza przebieg morskich katastrof statków <em style="box-sizing: border-box;">Busko Zdrój</em>, <em style="box-sizing: border-box;">Kudowa Zdrój</em> i <em style="box-sizing: border-box;">Sopot</em>. Co tak naprawdę wydarzyło się wtedy na morzu?</p> <p> </p> <blockquote style="box-sizing: border-box; padding: 0px; margin: 0px 0px 20px; font-size: 1.25em; border: 0px; font-style: italic; color: #666666; font-family: 'Open Sans', sans-serif; background-color: #ffffff;"> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px;">Morze wzburzone trójzębem Posejdona kołysze coraz silniej. Gdzieś na statku ze stołu spadają popielniczki, wysypuje się zawartość lodówki, tłuką się naczynia…</p> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px;"> </p> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; font-size: 13px; font-style: normal;"><strong style="box-sizing: border-box;">Marek Perzyński</strong> (ur. 1956)</p> <p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; font-size: 13px; font-style: normal;">Dziennikarz, tłumacz, pisarz, podróżnik, żeglugowiec i gdańszczanin. Wieloletni pracownik redakcji miesięcznika „Morze”. Autor ponad 1300 artykułów (głównie w językach polskim i angielskim, ale również w rosyjskim i hiszpańskim), blisko 20 tłumaczeń (książek pisarzy amerykańskich i brytyjskich) i 5 książek (m.in. <em style="box-sizing: border-box;">Zawód pirat</em>). Przebywał 12 lat na emigracji w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, podróżował po Europie, Azji i Ameryce. Miłośnik nauki, sztuki, sportu i morza.</p> </blockquote>
Legimi.pl
Este libro de Doménico Chiappe —que es una auténtica joya del periodismo— se presenta como una larga crónica que reúne historias de violencia social, sexual, de género, económica... que tienen como denominador común el abuso de poder de quien ostenta una posición dominante, sea individual o institucional. Los testimonios fueron recogidos mediante entrevistas directas entre los años 2018 y 2025. Es muy difícil definir qué es violencia, pero la lectura de este volumen la acota, la visibiliza y da la oportunidad de expresarse a las víctimas. La suma de estas historias traza un mapa difícil de asumir, pero imprescindible de transitar si queremos comprender lo que ocurre a nuestro alrededor.
Legimi.pl
<p> Moja ostatnia książka, za pośrednictwem której „chcę się podzielić z podobnymi do mnie stworzeniami naszego wspólnego ojca prawie wszystkimi ukrytymi do tej pory i nieoczekiwanie poznanymi przeze mnie tajemnicami wewnętrznego świata człowieka…”.</p> <p> Gurdżijew napisał te słowa 6 listopada 1934 roku. Przez kilka następnych miesięcy całkowicie poświęcił się przygotowywaniu materiału do trzeciego cyklu swoich pism pod tytułem Życie jest realne tylko wtedy, gdy „Ja jestem”.</p> <p> Potem nagle, 2 kwietnia 1935, bezpowrotnie przestał pisać.</p> <p> Tekst zawarty w niniejszej książce to fragmentaryczny i wstępny szkic tego, co Gurdżijew zamierzał w niej przedstawić, a co miało „sprzyjać pojawieniu się w myśleniu i uczuciach czytelnika prawdziwego niefantazyjnego wyobrażenia o świecie realnym”.</p> <p> Gurdżijew zwraca się do człowieka epoki współczesnej, do człowieka w głębi niespełnionego, odczuwającego brak sensu w swoim życiu. Wskazuje mu drogę, która nie izoluje od życia, lecz przez nie biegnie; drogę, która uwzględnia wszystkie sprzeczności, wszystkie przeciwstawne siły.</p> <p> <strong>Georgij Iwanowicz </strong><strong>Gurdżijew</strong>, uważany za jednego z największych mistyków XX wieku, urodził się w Armenii około 1870 roku i zmarł w Paryżu w 1949. W latach 1894–1912 podróżował po Azji i Bliskim Wschodzie, zgłębiając tajniki prastarych tradycji i poszukując prawdy o człowieku. W 1913 roku przeniósł się do Moskwy, a po wybuchu rewolucji bolszewickiej wyjechał na Kaukaz, potem do Konstantynopola i w końcu osiadł we Francji, gdzie w 1922 roku założył organizowany od lat Instytut Harmonijnego Rozwoju Człowieka.</p> <p> W 1924 roku, po ciężkim wypadku samochodowym, Gurdżijew skupił się na pracy pisarskiej, która miała objąć trzy cykle pism. Pierwszy cykl pod tytułem <em>Opowieści </em><em>Belzebuba dla wnuka</em> ukazał się zaraz po jego śmierci. Drugi, zatytułowany <em>Spotkania z wybitnymi </em><em>ludźmi</em>, został opublikowany dopiero kilka lat później, a trzeciego nigdy nie skończył.</p>
Legimi.pl
No es una voz nueva. Es la más antigua. Solo que habías olvidado cómo escucharla. En medio del ruido constante, las pantallas encendidas y la exigencia de ser siempre más, A. Arellano propone una pausa radical: silenciar el mundo para volver a escucharte. Esta obra entrelaza neurociencia, física cuántica, sabiduría ancestral y práctica contemplativa en un mapa dirigido a quienes intuyen que la conciencia no es un misterio… sino un recuerdo. Con una mirada lúcida y una escritura que une precisión y profundidad, el autor revela cómo ciencia y espiritualidad no se oponen: son lenguajes distintos que describen la misma verdad. Y en ese cruce —entre lo medible y lo invisible— nace este susurro. El susurro de la conciencia inaugura su Trilogía de la conciencia, una obra que abre la puerta a una nueva forma de mirar: donde la ciencia no niega el misterio, y el misterio no excluye la razón. Es un llamado a integrar, a despertar... y a dejarse guiar por lo más silencioso: la conciencia que siempre estuvo esperando ser escuchada.
Legimi.pl
Las últimas décadas dan cuenta de una profunda mutación en América Latina, tanto en el campo intelectual como en el político. Este libro de Maristella Svampa se ubica en la frontera que incluye ambos campos. Pues no hay modo de pensar exhaustivamente el indianismo, el desarrollo, el populismo y la dependencia sin indagar en la compleja trama conceptual que los legitima. Es indispensable hacer la historia de la teoría y del pensamiento latinoamericano para entender cómo se constituyeron esos campos a lo largo del siglo XX. Al mismo tiempo, se trata de dar cuenta de la actualidad política de dichos debates, qué tensiones y disputas expresan en el siglo XXI; cómo se inscriben en las diferentes realidades nacionales. El desafío es mayúsculo: abordar debates centrales en América Latina; establecer sus genealogías y sus filiaciones; detectar dónde las categorías heredadas del saber europeo han sido a la vez herramienta y límite para pensar una realidad heterogénea; trazar un mapa en tensión de estos saberes y categorías de pensamiento que configuran escenarios en disputa en el actual espacio político latinoamericano. Pocas veces en la Argentina se había encarado un ensayo de esta envergadura. El resultado es una obra mayor, que incluye la historia de las ideas, la teoría política, la sociología, la antropología, el saber y la praxis de los nuevos movimientos sociales. En suma,Debates latinoamericanos es una obra insoslayable para entender los desafíos intelectuales y políticos de la región.
Legimi.pl
<p> Na początku była mapa. Jej kolory, linie, wzory intrygowały i nęciły. Można było przez nią patrzeć jak przez okno, zobaczyć daleki świat. Czytać ją jak najwspanialszą przygodową książkę. Potem były podróże wyobrażone, wytyczanie nowych szlaków długopisem w atlasie. W końcu Michał Milczarek spakował plecak i wyruszył w drogę.</p> <p> „Donikąd” to opowieść o wyprawach na końce świata: Kamczatkę, Kołymę, do Workuty, Ewenkii, Norylska. To zapiski z miejsc, w których byt graniczy z nicością. To obsesyjna wędrówka na wschód przez śnieg, kości i pustą przestrzeń w poszukiwaniu kresu mapy i kresu rzeczywistości.</p>
Legimi.pl
Cuando una persona se enfrenta a un proceso de toma de decisiones, su mente comienza a contemplar una serie de razones y emociones que le llevan a optar por una alternativa. Ese extraño proceso mental en que el individuo coteja las ventajas, los inconvenientes, los hechos, los sentimientos y otra serie de informaciones relevantes resulta muy difícil de explicar o de simular. En consecuencia, lo que se da de forma natural en el cerebro humano suele resultar extremadamente complejo cuando, por ejemplo, tratamos de aplicarlo a una decisión colectiva. No es de extrañar que en esos casos surja la confrontación, que cada participante ensaye tirar para su lado y que muchos no quieran o no sean capaces de asumir la perspectiva de otros. Pues bien, el método de los seis sombreros no hace sino reproducir, de forma más sencilla, los procesos que tienen lugar en nuestra mente cuando tomamos decisiones, convirtiéndolos en algo sistemático y público. Para simplificar el pensamiento, este método propone que las cosas se atiendan una por una, y que todos los participantes se concentren coordinadamente en la que está siendo estudiada. Así, no solo se facilita el cambio de actitud —para lo cual basta con pedir un cambio de sombrero—, sino que se organizan puntos de vista diferentes y se crea un mapa enriquecido para tomar mejores decisiones. Cada sombrero simboliza una forma de ver, una manera específica de pensar, que no se preocupa tanto por describir lo ya ocurrido, sino que intenta vislumbrar lo que está por venir. Al tratarse de una convención aceptada, que responde a ciertas reglas concretas, el uso de los sombreros permite expresar libremente aquello que la racionalidad lógica de occidente tiende a censurar y, al mismo tiempo, contribuye a limitar y a darle un mejor uso a ciertas formas de pensamiento que son propias de dicha racionalidad, pero que por lo general suelen conducir a discusiones y confrontaciones infructuosas. Cuando los pensadores han incorporado las reglas de este método y el uso de los sombreros se ha convertido en una especie de lenguaje común, el ejercicio de pensar logrará deparar resultados maravillosos e imprevistos.
Legimi.pl
<p>Czym jest psychoza? Czy można zrozumieć, przez co przechodzi człowiek w takich chwilach? Jak to jest możliwe, by urojenia i halucynacje przejmowały władzę nad naszymi myślami? Jak nawiązać nić porozumienia z osobą odbierającą rzeczywistość w tak odmienny sposób?</p> <p>Epizod psychotyczny to kryzys, w którym świat wywraca się do góry nogami. Głosy, których nie słyszy nikt inny, przekazują szeptem dezorientujące wiadomości i zmuszają do robienia dziwnych rzeczy, ludzie wokół wyglądają podejrzanie, jakby kierowali się mrocznymi intencjami, na dodatek zaciera się granica między fantazją a rzeczywistością. To trudny okres – nie tylko dla osób w kryzysie, ale także dla ich otoczenia.</p> <p>Stijn Vanheule opowiada, w jaki sposób można rozumieć różne typy doświadczeń psychotycznych, skąd biorą się halucynacje i urojenia oraz jak analizować ich treść. Udziela także wskazówek, jak oswoić przeżycia psychotyczne dzięki właściwej komunikacji oraz jak wspierać zmagające się z nimi osoby.</p> <p>Jeśli kiedykolwiek istniała mapa pomagająca przechodzić przez doświadczenie psychozy, to jest nią właśnie ta książka.</p>
Legimi.pl