<p> KOLEJNY THRILLER AUTORKI MILIONA SPRZEDANYCH KSIĄŻEK, KTÓRY ZNALAZŁ SIĘ W PIERWSZEJ DZIESIĄTCE BESTSELLERÓW „SUNDAY TIMESA”</p> <p> Troje zwykłych ludzi, którzy nie mają pojęcia, że jest ktoś czwarty.</p> <p> Ktoś, kto wciągnie ich w swój misterny morderczy plan.</p> <p> A może znajdą się w nim przypadkowo?</p> <p> Ursula, żyjąca z poczuciem, że to przez nią zginął jej ukochany, próbuje ratować maltretowaną przez męża kobietę.</p> <p> Alice najwyraźniej nie ma szczęścia w miłości ¬ – z chwilą gdy poznaje nowego mężczyznę, ktoś zaczyna ją prześladować. A może to właśnie on za tym stoi?</p> <p> Gareth wciąż wierzy w odnalezienie zaginionego przed laty ojca, zwłaszcza kiedy do domu zaczynają przychodzić dziwne kartki pocztowe.</p> <p> Tych troje się nie zna. Choć ich drogi przecinają się w mieście, w którym ostatnio znikają ludzie, pozostają sobie obcy… Aż do pewnego wieczoru, kiedy razem znajdą się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. I będą musieli połączyć siły, żeby przeżyć.</p> <p> <em>Przewrotna intryga. Doskonały thriller!</em> „Daily Mail”</p> <p> <em>Nie mogłam się oderwać od tej książki.</em> Shari Lapena, autorka Niechcianego gościa</p> <p> <em>Prawdziwa łamigłówka! Trzy tak bardzo różniące się osoby. Co może ich łączyć?</em> Goodreads</p>
Legimi.pl
eBay
<p>Moist von Lipwig to artysta oszustwa. A także hochsztapler i człowiek, który musi dokonać życiowego wyboru: zostanie powieszony, albo postawi na nogi konające usługi pocztowe w Ankh-Morpork. To trudna decyzja. Musi dopilnować, by przesyłki docierały na miejsce, choćby na przeszkodzie stanął im deszcz, grad, śnieg, psy, Przyjazne i Dobroczynne Stowarzyszenie Pracowników Pocztowych, zły prezes zarządu kompanii semaforowej Wielkiego Pnia oraz nocny zabójca. Randka z Adorą Belle Dearheart też byłaby miła. </p> <p>Radość Pratchetta z jego dzieła, z żarcików, gier słownych, pomysłu z listami i samego języka czyni "Piekło pocztowe" jednym z najznakomitszych przykładów jego niewyczerpanej humorystycznej inwencji. „The Times” </p> <p>Jak wiele najlepszych humorystycznych powieści Pratchetta, jest to powieść o odkupieniu... Pratchett nigdy nie pisze o rzeczach błahych. „Time Out” </p> <p>Właśnie mroczny klimat oraz żelazna moralność odróżnia jego książki od licznych naśladowców z angielskiej szkoły fantasy spod znaku absurdalnego humoru... „Guardian” </p> <p>Pratchett jest brakującym ogniwem między Douglasem Adamsem a J.K. Rowling. Inteligencja i wyobraźnia zdobyły mu rzesze fanatycznie wiernych czytelników. „Financial Times” </p> <p>Terry Pratchett jest jednym z wielkich twórców tego, co Auden nazwał „światami wtórnymi”. Jego pomysłowość zdaje się niewyczerpana. A.S. Byatt, „Daily Mail”</p>
Legimi.pl
<p> Abchazja ma swoje terytorium, granice i obywateli. Prezydenta, premiera, parlament i armię. Centralna Komisja Wyborcza organizuje wybory, poczta emituje znaczki. Trzydziestoletni helikopter Abchaskich Linii Lotniczych wozi pasażerów z Suchumi do wysokogórskiego Pschu, a obywateli informują agencja Apsnypress, telewizja, radio, gazety, internet.</p> <p> Wojciech Górecki jest jedną z nielicznych osób, które miały okazję obserwować, jak w ciągu dwudziestu lat rodzi się, rozwija i chyli ku upadkowi abchaskie parapaństwo o spornych granicach i niejasnym statusie. Polska nie uznaje Abchazji, uważając ją za część Gruzji. Tego samego zdania jest reszta świata – z wyjątkiem Rosji, Nikaragui, Wenezueli, Nauru, Vanuatu i Tuvalu. Uznanie Abchazji i coraz liczniejszych państw o podobnej genealogii zrodziłoby dziesiątki nowych konfliktów i wywróciło do góry nogami międzynarodowy ład…</p> <p> <em>Abchazja</em> zamyka kaukaski tryptyk Wojciecha Góreckiego, rozpoczęty <em>Planetą Kaukaz</em> i <em>Toastem za przodków</em>.</p>
Legimi.pl
<p> <strong>Czy jest prawdziwe powiedzenie, że wszystkie nauki dzielą się na fizykę i zbieranie znaczków?</strong></p> <p> W takim razie co z matematyką?</p> <p> Czy nauki ścisłe i humanistyka to organiczne części tej samej, ogólnoludzkiej kultury?</p> <p> Zarówno wśród „zwykłych” ludzi, jak i wśród osób zajmujących się pracą naukową dominuje przeciwstawianie nauk ścisłych, czyli przede wszystkim matematyki i fizyki, naukom humanistycznym. Czasem czyni się to wywyższając ścisłość nauk ścisłych, czasem wskazując na ich ograniczenia, niemożność uchwycenia prawdziwej, żywej złożoności, której nie mogą uchwycić struktury formalne. Tymczasem to przeciwstawienie nie jest absolutne: u źródeł podstawowych pojęć matematyki i fizyki są doświadczenia potoczne, odniesienia do człowieczej perspektywy postrzegania świata, próby jego spontanicznego modelowania, sądy wartościujące – jednym słowem takie zachowania, które można znaleźć również u podstaw nauk humanistycznych.</p> <p> Świat fizyczny jest niemiłosiernie logiczny i dlatego fizyka dopiero wtedy zaczęła odnosić sukcesy, gdy nauczyła się badać świat przy pomocy narzędzi matematycznych. Nie jest jednak pewne, czy obecnie rozwijane teorie matematyczne są najlepszymi możliwymi narzędziami potrzebnymi fizyce lub innym naukom, które chcą formułować prawa, a nie tylko „zbierać znaczki”.</p> <p> <em>Stawiając w tym książkowym dwugłosie pytanie, czy fizyka i matematyka to nauki humanistyczne, nie zamierzamy tego pytania rozstrzygać do końca – odpowiedź na nie zależy od zbyt wielu osobistych i kulturowych preferencji – ale chcemy dać wyraz przekonaniu, że obydwie te dziedziny – nauki ścisłe i humanistyka – są organicznymi częściami tej samej, ogólnoludzkiej kultury. Bez którejkolwiek z nich nasza kultura byłaby płaska i zubożona. Żeby widzieć trójwymiarowo trzeba mieć dwoje oczu.</em></p> <p> Fragment Wstępu</p>
Legimi.pl
<p>Wstrząsające historie osób, które zostały uprowadzone</p> <p> </p> <p>A jeśli wam się przytrafi porwanie, siedźcie cicho, grzecznie wykonujcie wszystkie polecenia i módlcie się, by rodzinie na was zależało. Bo zdarzały się porwania, w których nikt się specjalnie nie troszczył o los zakładnika. Takich ludzi od razu się eliminowało.</p> <p>Były przestępca</p> <p> </p> <p>Każdego roku w Polsce ginie około 20 tysięcy osób, spośród których około 6 tysięcy stanowią dzieci. Choć większość z nich odnajduje się w ciągu kilkunastu dni, nie wszystkie sprawy kończą się szczęśliwie.</p> <p>Monika Sławecka, autorka bestsellerów Balet, który niszczy i Alkohol. Piekło kobiet, porusza kolejny trudny temat – porwania. Rozmawia m.in. o życiu po stracie dziecka z mamą 8-letniej Haneczki uprowadzonej z pokoju hotelowego, z siostrą Karoliny Maciejewskiej, której wymarzony wyjazd do chłopaka zamienił się w przeraźliwy koszmar, z Danutą Olewnik-Cieplińską o niepohamowanej nienawiści do porywaczy brata, a także z nawróconym członkiem gangu obcinaczy palców, o wartości ludzkiego życia.</p> <p>To opowieść o cierpieniu, niepewności i traumie, które mogą dotknąć każdego z nas.</p> <p>Kto pada ofiarą porywaczy?</p> <p>Kogo i dlaczego obserwują?</p> <p>Czy można się przed nimi uchronić?</p> <p> </p> <p>Wybierają biedną, patologiczną rodzinę i wmawiają jej członkom, że chcą pomóc najmłodszemu z nich. Że ma na przykład talent aktorski i doskonale sprawdzi się w reklamach. Takich ludzi łatwo jest szybko omamić. Dziecko nie wraca do domu, ginie bez śladu, jest poszukiwane jako zaginione, tymczasem poszło już pod nóż, a jego serduszko czy płuco pracuje w ciele córki jakiegoś milionera.</p> <p>Bartłomiej Kucharski</p> <p>prywatny detektyw</p> <p>Wzajemne oskarżanie się i życie w przeświadczeniu o winie za krzywdę naszego dziecka kosztowały nas zbyt wiele, żeby spojrzeć sobie szczerze w oczy lub się uśmiechnąć. Nie dało się wrócić do życia sprzed porwania Haneczki.</p> <p>Anna Niemczyk</p> <p>Wrzucili mnie na tył samochodu, zatkali mi usta. Byłam w totalnej panice, nie wiedziałam, co się dzieje. O takich historiach się jedynie słyszało, ewentualnie oglądało się je w amerykańskich filmach, ale nigdy nie przytrafiły się nikomu z moich bliskich.</p> <p>Tatyana Aleksiejewa</p> <p> </p> <p>Monika Sławecka (ur. 1987) – absolwentka filmoznawstwa, scenarzystka, autorka poruszających reportaży. Specjalizuje się w ważnych, często mało medialnych tematach i trudnych rozmowach. W poprzednich książkach zajmowała się problemami przemocy w szkołach baletowych (Balet, który niszczy) oraz alkoholizmu wśród kobiet (Alkohol. Piekło kobiet). W swojej trzeciej publikacji – być może najbardziej wstrząsającej – porusza temat porwań.</p>
Legimi.pl
<p style="text-align: justify;"> Gdańska policja otrzymuje zgłoszenie o grupie błąkających się po ulicy dzieci w identycznych ubraniach. Okazuje się, że wszystkie były od dawna poszukiwane, ale poza tym nic ich nie łączy - są w różnym wieku, zaginęły w różnym czasie, w różnych miejscach i w różnych okolicznościach, które wciąż pozostają dla policji nierozwiązaną zagadką. Dzieci zgodnie twierdzą, że od czasu porwania nic nie pamiętają. Początkowa euforia rodziców powoli zmienia się w podejrzliwość i nieufność wobec odzyskanych dzieci - zmienionych, zupełnie nieprzypominających niewinnych pociech sprzed lat. Wkrótce wyłania się kolejna okoliczność: wszystkie panicznie boją się ciemności.</p> <p style="text-align: justify;"> <strong>Piotr Borlik</strong>, rocznik 1986, inżynier po Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym. Mistrz Holandii, a także laureat trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych. Otrzymał stypendium prezydenta Bydgoszczy dla osób zajmujących się twórczością artystyczną oraz upowszechnianiem kultury. Autor kryminałów "Boska proporcja", "Materiał ludzki", "Białe kłamstwa" i "Zapłacz dla mnie".</p>
Legimi.pl
<p> Gdańska policja otrzymuje zgłoszenie o grupie błąkających się po ulicy dzieci w identycznych ubraniach. Okazuje się, że wszystkie były od dawna poszukiwane, ale poza tym nic ich nie łączy – są w różnym wieku, zaginęły w różnym czasie, w różnych miejscach i w różnych okolicznościach, które wciąż pozostają dla policji nierozwiązaną zagadką. Dzieci zgodnie twierdzą, że od czasu porwania nic nie pamiętają. Początkowa euforia rodziców powoli zmienia się w podejrzliwość i nieufność wobec odzyskanych dzieci – zmienionych, zupełnie nieprzypominających niewinnych pociech sprzed lat. Wkrótce wyłania się kolejna okoliczność: wszystkie panicznie boją się ciemności.</p> <p> <strong>Piotr Borlik</strong>, rocznik 1986, inżynier po Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym. Mistrz Holandii, a także laureat trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych. Otrzymał stypendium prezydenta Bydgoszczy dla osób zajmujących się twórczością artystyczną oraz upowszechnianiem kultury. Autor kryminałów <em>Boska proporcja</em>, <em>Materiał ludzki</em>, <em>Białe kłamstwa</em> i <em>Zapłacz dla mnie</em>.</p>
Legimi.pl
<p> KOLEJNY THRILLER AUTORKI MILIONA SPRZEDANYCH KSIĄŻEK, KTÓRY ZNALAZŁ SIĘ W PIERWSZEJ DZIESIĄTCE BESTSELLERÓW „SUNDAY TIMESA”</p> <p> Troje zwykłych ludzi, którzy nie mają pojęcia, że jest ktoś czwarty.</p> <p> Ktoś, kto wciągnie ich w swój misterny morderczy plan.</p> <p> A może znajdą się w nim przypadkowo?</p> <p> Ursula, żyjąca z poczuciem, że to przez nią zginął jej ukochany, próbuje ratować maltretowaną przez męża kobietę.</p> <p> Alice najwyraźniej nie ma szczęścia w miłości ¬ – z chwilą gdy poznaje nowego mężczyznę, ktoś zaczyna ją prześladować. A może to właśnie on za tym stoi?</p> <p> Gareth wciąż wierzy w odnalezienie zaginionego przed laty ojca, zwłaszcza kiedy do domu zaczynają przychodzić dziwne kartki pocztowe.</p> <p> Tych troje się nie zna. Choć ich drogi przecinają się w mieście, w którym ostatnio znikają ludzie, pozostają sobie obcy… Aż do pewnego wieczoru, kiedy razem znajdą się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. I będą musieli połączyć siły, żeby przeżyć.</p> <p> <em>Przewrotna intryga. Doskonały thriller!</em> „Daily Mail”</p> <p> <em>Nie mogłam się oderwać od tej książki.</em> Shari Lapena, autorka Niechcianego gościa</p> <p> <em>Prawdziwa łamigłówka! Trzy tak bardzo różniące się osoby. Co może ich łączyć?</em> Goodreads</p>
Legimi.pl