Od czasu tragicznej śmierci żony detektyw Kimmo Joentaa każdego roku spędza samotnie święta Bożego Narodzenia. Szklanka mleka i butelka wódki pomagają mu przetrwać srogą fińską zimę. Tegoroczne Boże Narodzenie nie będzie jednak wyglądało tak, jak zaplanował sobie Joentaa.<br/><br/>Scenariusz wydarzeń zmienia się, gdy u drzwi Joenty pojawia się młoda prostytutka. Jakiś czas później kolega Joenty, patolog, zostaje odnaleziony martwy, a najpopularniejszy fiński prezenter Kai Petteri Hämäläinen ledwo uchodzi z życiem.<br/><br/>Okazuje się, że patolog kilka tygodni przed śmiercią był gościem talk-show Hämäläinena. Kimmo Joentaa zaczyna rozmyślać nad śmiercią lekarza. Dlaczego popularny talk-show, który dla milionów widzów stanowi dobrą rozrywkę, mógł w kimś wywołać taką wściekłość, że popchnął go do popełnienia zbrodni?
Legimi.pl
Frank Cascio pisze w przedmowie do swojej książki o Michaelu Jacksonie: Kiedy się spotkaliśmy w 1985 roku, miałem 5 lat. Stał się dla mnie kimś w rodzaju ojca, czasami starszego brata, dobrego kumpla i mentora. Niewiele brakowało do moich osiemnastych urodzin, gdy zacząłem dla niego pracować w charakterze asystenta. Dwa lata później zostałem jego menedżerem. Byłem pomysłodawcą specjalnego programu telewizyjnego, który uhonorował trzydziestolecie jego kariery w show-biznesie...<br/><br/>Frank Cascio, biznesmen i producent – kompetentny zarówno w dziedzinie finansów, jak i w sferze muzyki rozrywkowej – zaprzyjaźnił się z Michaelem Jacksonem w 1984 roku, gdy był zaledwie kilkuletnim chłopcem. Gdy skończył osiemnaście lat, Jackson zatrudnił go jako osobistego asystenta, a z czasem awansował na swojego menedżera. <br/><br/>Cascio wyprodukował film The Michael Jackson Interview: The Footage You Were Never Meant to See („Wywiad z Michaelem Jacksonem: materiał, który nie miał ujrzeć światła dziennego”), był także konsultantem i jednym z producentów materiału Michael Jackson’s Private Home Movies („Filmy z prywatnej kolekcji Michaela Jacksona”), który w 2003 roku wyemitowała stacja telewizyjna Fox. Cascio dzieli swój czas pomiędzy Nowy Jork i Europę, zwłaszcza Niemcy i Włochy, w których czuje się jak w domu.<br/><br/>Frank Cascio był bliskim przyjacielem Jacksona przez ponad 25 lat. W książce My Friend Michael („Mój przyjaciel Michael”) Cascio prezentuje głęboko osobisty, „zakulisowy” wizerunek gwiazdora. Pełen nigdy wcześniej nie przytaczanych historyjek i intymnych szczegółów, nieprzemilczający niczego My Friend Michael to najbardziej poruszający portret „króla popu”, jaki kiedykolwiek powstał. Autorowi udało się przedstawić ikonę amerykańskiej muzyki pop w sposób rzetelny i zarazem pełen miłości; jest to jednocześnie zapis niezwykłej przyjaźni, która przetrwała – Cascio towarzyszył Jacksonowi w chwilach tryumfu i porażki, trwał przy nim, gdy Michael był niekwestionowanym królem sceny, i wówczas, gdy był obiektem niewybrednych ataków.<br/><br/>Frank Cascio zdradzi nam tysiące nigdy wcześniej niepublikowanych szczegółów z życia gwiazdy popu, opowie nam o Michaelu, jakiego nie znamy, o tym, co lubił, a czego nie, o jego przyjaźniach i fascynacjach, o pobycie w ośrodku odwykowym, zdradzi nam tajemnice jego obydwu małżeństw, opowie, jak Madonna usiłowała go uwieść i dlaczego pokłócił się z Liz Taylor, o atakach płaczu, gdy traktowano go jak kuriozum, o kulisach tras koncertowych, o tym, jak u księcia Alawaleeda grał z Jacksonem w ping-ponga na złotym stole, jak w szkockim zamku zobaczyli ducha kobiety w białej sukni, o Jacksonie – Piotrusiu Panu – i jego marzeniach, żeby być wiecznie młodym, o skrytym uczuciu, jakim darzył księżną Dianę, a także przytoczy wiele anegdot i pokaże nigdy niepublikowane zdjęcia Jacksona.<br/><br/>W książce pojawią się także: Mariah Carey, Andrea Bocelli, Marlon Brando, Chris Tucker, Britney Spears, Slash, Boyz II Me...
Legimi.pl
<p>Jedzenie pełni ogromnie ważną rolę w życiu Francuzów. Jakość potraw ma swoje źródło w niespotykanej dbałości o surowiec. Prawdziwy kuchmistrz, choćby ten domowy, nie szuka mięsa czy warzyw w supermarkecie, jeśli tylko może, kupi je na pobliskim bazarku lub u znanego, pewnego sprzedawcy.</p><p> Następny warunek to absolutna świeżość produktów. Jest to bardzo ważne, bowiem większość warzyw i dodatków podaje się jako samodzielne potrawy, często przed głównymi posiłkami. Najczęściej jest to zielona sałata z oliwą, octem i czosnkiem lub innymi sosami.</p><p> Posiłki spożywa się trzy razy w ciągu dnia. Francuskie śniadanie to kawa, herbata lub czekolada, rogalik. chleb z masłem i dżemem. Obiad spożywa się w godzinach południowych i składa się z kilku dań: przystawki, dania głównego, talerza serów, deseru i kawy. No i kolacja delikatne dania z warzyw, sałatki z odrobiną delikatnego mięsiwa. Zupy są podawane tylko podczas wykwintnego obiadu. Co ważne -Francuzi nie podjadają między posiłkami!</p><p> Francja słynie z olbrzymiej ilości serów, mają ich w sumie około 400 gatunków. “Dobry posiłek kończy się kawałkiem dobrego sera” -uważają Francuzi. Do smakowitego posiłku obowiązkowo musi być wino, które nadal jest najpopularniejszym napojem, mimo że coraz częściej do obiadu podaje się piwo, jako napój zawierający mniej alkoholu.</p><p> Siłą tradycji w kuchni francuskiej są regiony ze swoją odmiennością, specyfiką smaków, które powstawały przez wieki. Przybytkiem prawdziwej kuchni francuskiej jest dom francuski, jego gospodyni przyrządzająca potrawy według receptur przechodzących z pokolenia na pokolenie. W równej mierze tradycję podtrzymują małe restauracyjki, gdzieś na prowincji, ze swoją obfitością regionalnych przysmaków.</p><p> Z Francji sztuka kulinarna rozeszła się prawie po całym świecie, w tym również przeniknęła do kuchni polskiej. Świadczy o tym chociażby całe mnóstwo wyrazów pochodzenia francuskiego, które na dobre zagościły w polskim języku, a ich obco brzmiące pochodzenie potrafią wskazać dziś jedynie językoznawcy. A słowa te to między innymi: antrykot, beszamel. farsz, frytki, kotlet, majonez, omlet, marynowanie, panierowanie, szpikowanie.</p><p> Tak więc kuchnia francuska to prawdziwy raj dla smakoszy. Mamy nadzieję, że przepisy zgromadzone w tej książce pozwolą Państwu poznać niektóre francuskie smaki, urozmaicić repertuar serwowanych dań, a domownikom oraz gościom, częściej zamiast naszego “Smacznego!” będziecie życzyć -tak jak i my w tym miejscu -”BON APPETIT!” </p><p></p>
Legimi.pl
<p> Trzy przepiękne, znane i lubiane baśnie w jednej książeczce:</p><p> „Słowik” ,cudowna opowieść o małym, szarym słowiku mieszkającym w ogrodzie chińskiego cesarza, którego niezwykle piękny śpiew nie tylko sprawiał wielką radość słuchającym, ale pomagał im także powracać do zdrowia.,</p><p> „Zły książę”, ta baśń opowiada o zarozumiałym i zachłannym księciu, bezwzględnym władcy, który, tocząc wojny, postanowił zdobyć cały świat. </p><p> „Krasnoludek”, historia o skrzacie, który chociaż mieszkał u bogatego kupca, zachwycił się światem biednego studenta czytającego książki i poezję.</p><p> Baśnie Andersena to pełne magii historie, kryjące w sobie najważniejsze prawdy i wartości moralne. Czytane od wieków stanowią część kultury europejskiej. Zachwycają współczesne dzieci, tak jak kiedyś ich rodziców, dziadków, pradziadów.</p><p> Wszystkim baśniom towarzyszą piękne, kolorowe ilustracje.</p><p></p><p></p>
Legimi.pl
<p>Bajka o dwóch niezwykłych sąsiadach - Wielkim trollu, żyjącym na szczycie lodowej góry, i malutkim Pufku, mieszkającym u jej podnóża. Chociaż mieszkali tuż obok siebie, nic o sobie nie wiedzieli. Pewnego dnia Wielki Troll porwał Pufka wraz z jego domkiem do swojego górskiego zamczyska! Czy chciał go uwięzić, czy przestraszyć? A może chciał go zaprosić na poobiednią herbatkę i pokazać mu swoją kolekcję płatków śniegu? Jest to książka o tym, jak trudno jest się czasem porozumieć, i o tym, że zawsze warto próbować...</p>
Legimi.pl
<p>Zmartwiona sytuacją finansową rodziny, a jednocześnie motywowana pragnieniem poszerzenia własnych horyzontów, młodziutka Agnes Grey postanawia zostać guwernantką. Przepełnia ją nadzieja i przekonanie, że wystarczy jej pamiętać siebie taką, jaką była w wieku swoich podopiecznych, by zdobyć ich zaufanie i przyjaźń. Jednak dzieci, którymi przyjdzie jej się zajmować okażą się niezwykle rozpieszczone i niesforne, a pracodawcy wymagający, wyniośli i nieprzyjemni. Czy objęcie posady u innej rodziny przyniesie tytułowej bohaterce choć odrobinę szczęścia? A może nawet spotka miłość życia?</p><p> </p><p> </p><p> <i>Agnes Grey</i> to powieść inspirowana prawdziwymi przeżyciami Anne Bront?, pokazująca determinację kobiety, by zdobyć wykształcenie i pracę oraz by uzyskać niezależność, a jednocześnie demaskująca prawdę o trudach, samotności i upokorzeniach doświadczanych przez guwernantki – przedstawicielki jedynej profesji, której podjąć się mogła szanowana niezamężna kobieta w dziewiętnastowiecznej Anglii.</p><p></p>
Legimi.pl
<p>Powołaniem Chopina było bez wątpienia komponowanie, co do tego nikt nie ma najmniejszych wątpliwości. Ale, co może mniej oczywiste, ten słynny kompozytor i wirtuoz fortepianu posiadał też inne talenty. Znakomicie rysował, posiadał zdolności aktorskie, a także całkiem nieźle pisał. Co prawda, jak poetów romantycznych, cierpiał na podejrzliwość wobec werbalnej ekspresji („Tyle rzeczy za piórem powstaje” – pisał do swego przyjaciela, Wojciecha Grzymały) i zamiast listów do rodziny, wolał pisać nuty, ale i tak pozostawił po sobie mnóstwo listów, notatki, laurki, wiersze, fragmenty dziennika. A sądząc po ich stylu, przywiązywał do nich i do przekazywanych treści wielką wagę, nigdy nie pisał od niechcenia. Smakował sens słów, dobierając je niesłychanie trafnie. Umiejętność doboru określeń i naturalny dowcip wskazują, że słuch muzyczny ujawniał się u Chopina również w budowaniu frazy językowej</p><p>Pisząc używał cudownej polszczyzny inteligenckiej Warszawy. Kiedy chciał wyrazić coś bardzo istotnego, potrafił łamać reguły. Ale wszystko, co pisał, pełne jest Chopina. Chopina, który kształtował się w czasie romantyzmu, po upadku naszego państwa w 1795 roku. Chopina, który odczuwał, że egzystować znaczy jednocześnie być przedmiotem i podmiotem. Że dopiero wtedy człowiek istnieje, kiedy żyje i dla siebie i dla innych.</p><p></p><p></p>
Legimi.pl
<p>Zbiór opowiadań z pogranicza groteski, SF, satyry. Autor nie uznaje żadnych tabu i drwi ze wszystkiego.</p> <p> </p> <p style="margin-bottom: 0.2cm; line-height: 0.18cm;"><span style="font-size: medium;">Rozejrzyj się. Olimpiada trwa. Musisz zdecydować czy weźmiesz udział, czy tylko kibicujesz? Może pognasz ulicami miasta w szaleńczym maratonie, ścigany przez futrzaka o mentalności Świętej Inkwizycji? Lubisz strzelać do faszystów? Świetnie, mamy dla Ciebie odpowiednią dyscyplinę. A może wypad na Kapitol z wizytą w baraku, pardon, u Baracka? Jeśli masz dzieci, nie czytaj tekstu „Junior i ośmiu gniewnych”. Lepiej żyć w nieświadomości. A jak nie masz, to od niego zacznij, koniecznie. </span></p> <p> </p> <p style="margin-bottom: 0.2cm; line-height: 0.18cm;"><span style="font-size: medium;">UWAGA! Osobom pozbawionym dystansu do świata i do siebie po lekturze „Olimpiady szaleńców” może się pogorszyć. Pisząc te opowiadania, autor znajdował się w amoku bezkarnej szczerości, a to znaczy, że nie zawracał sobie głowy tabu i podobnymi bzdurami. </span></p> <p> </p> <p style="margin-bottom: 0.2cm; line-height: 0.18cm;"><span style="font-family: Verdana,sans-serif;"><span style="font-size: small;">Pamiętajcie, ostrzegaliśmy. A wszystkim radosnym wariatom życzymy dobrej zabawy.</span></span></p> <p> </p> <p style="text-indent: 0.3cm; margin-bottom: 0cm;"> </p> <p> </p> <p><strong>Z recenzji</strong>:</p> <p>"Super! Śmieszne, szalone, świeże, pomysłowe, niesamowite. Kupa fajnej rozrywki".</p> <p>"Czytając te opowiadania, na pewno nie będziemy się nudzić. Każde inne, jedne śmieszne, inne makabryczne, w kolejnych absurd goni groteskę. Wspólną cechą jest zaskoczenie oraz lekki i łatwo przyswajalny styl narracji. Polecam!"</p> <p>"Fajne i z pazurem. Czyta się bardzo dobrze. Kilka pomysłów jest do zaimplementowania od razu, szczególnie panic button w grzbiecie kota".<em><br /></em></p> <p> </p>
Legimi.pl